Blerina
Vrenozi

Sonore 1
Kur kam qenë në gjimnaz, kemi bërë një esej në letërsi, dhe unë kam zgjedhur pikërisht të zhvilloja një ese sikur të isha djalë. Dhe, të them të drejtën, në këtë shoqëri patriarkale dhe me gjithë këto sfida që kam kaluar, do të kisha qenë djalë dhe do të kishte qenë shumë më e lehtë. Shumë më e lehtë. Nuk është e lehtë të jesh femër në një vend të vogël, ku shoqëria ende është patriarkale.

Sonore 2
Dua të shtoj edhe faktin që, duke qenë femër, gjithmonë më është thënë: "Lëri studimet, shiko gjej një burrë e martohu, krijoj një familje." Kjo më ka rënduar shumë. Njeriu nuk duhet të pengohet të eci përpara vetëm nga gjinia. Është femër apo është mashkull? Kështu që, dhe kjo ende më thuhet: "Ndalo. Ndalo, mos u merr më me studime. Po shiko dhe pjesën tjetër." Dhe ky është paragjykim. Paragjykimi të qenit femër

Sonore 3
Faktikisht, unë kam pasur mbështetje nga familja. Në Shqipëri ka ende prindër që nuk janë brezi i prindërve të mi, por janë brezi im ose edhe më të rinj që nuk i lejojnë fëmijët e tyre të studiojnë. Mua nuk më kanë penguar prindërit. Më kanë mbështetur. Nëse shoqet e mia të tetëvjeçares i kanë martuar herët, apo të gjimnazit, unë nuk u pengova. "Çfarë ke dëshirë të bësh, atë do bësh." Kështu më është thënë nga prindërit. Vetëm shkëlqe.

Sonore 4
Në botën kapitaliste, i dobëti është ai që nuk mund të arrijë gjëra të mëdhaja. Duhet të jesh shumë i fortë për këtë realitet. Për më tepër, kur jeton në një realitet që është maskilist, në një realitet ku duhet të punosh dyfish për të treguar që ti vlen. Prandaj, dua të them që fakti që nuk duhet të dorëzohesh, duhet të mbash shpirtin pozitiv, kjo është shumë e rëndësishme për të ecur përpara. Në momentin që bie, duhet të gjesh forca të ngrihesh dyfish. Nuk duhet të dorëzohesh asnjëherë

Sonore 5
Kur unë studioja në Gjermani, kolegët e mi, unë jam një femër që tipike mesdhetare, që ka qejf të mbahet, të bëjë një tualet, një normale, brenda rregullave normale, por që kam qejf të mbahem disi, të vishem disi. Kolegët e mi në Gjermani as tualet nuk përdornin, as kjo mënyra e veshjes me pantallona, unë përdorja dhe fustane. Dhe duke u nisur vetëm nga pamja e jashtme, më është thënë: "Çfarë je ti? Princeshë je këtu?" Ndërkohë, unë punoja nga 8:00 e mëngjesit deri në 8:00 të darkës.

Sonore 6 
Pra, këtu gjykohet fakti që, si shembull, janë këto që janë personazhe televizive të sajuara, pra nuk janë normale. Ndërsa jashtë shtetit mund ta ndjesh këtë një gjykim, jo për pjesën e sajesës, por për pjesën e mbajtjes së vetes të një femre që, për shembull, në pjesën e në zonën e Mesdheut apo në Shqipëri, që mund të ketë disa që kanë qejf të bëjnë një tualet minimal apo këtë dress code të një femre, mund ta ndjesh këtë paragjykim.

Sonore 7
Pasi të dhënat e mia janë online, unë po arrij të bëj lidhjen e asaj që ka qenë ëndrra ime dhe ëndrra e prindërve të mi, doktoresha, doktoresha, e babit dhe e mamit, dhe tani po lë një gjurmë tek njerëzit, duke i ndihmuar me sa mundem, nëpërmjet daljeve televizive, duke ia bërë sa më të lehtë materialin shkencor që unë të kam publikuar dhe kam studiuar në lidhje me "Vejushat e Zeza". Dhe kështu që kjo është një dëshirë, të themi, që më ka treguar që njeriu nuk duhet të dorëzohet asnjëherë. Nuk duhet të heqi dorë asnjëherë nga ëndrra e vet. Unë kisha dëshirë mjekësinë. Fillova në biologji. E përqafova fort këtë profil, dhashë më të mirën nga vetja dhe përsëri gjërat u rrotulluan, u rrotulluan dhe erdhën në një pikë, pikërisht atë çfarë unë doja.